Blog

Supermam – werkboek voor alle mama’s

We denken dat moeders nooit ziek mogen zijn en dat ze alles moeten kunnen. Van een bestuurbare auto repareren tot het stoppen van versleten sokken. Tussendoor werken we en vliegen we van hot naar her voor de kinderen. Daarbij zorgen we voor het avondeten, dat het huis spik & span is en zo kan ik nog wel even doorgaan. Vandaar de titel van mijn tweede boek: SUPERMAM, want dat ben JIJ! Ondanks al je tekortkomingen, doe je zo keihard je best! Ook al gaat het niet perfect of wordt een probleem niet meteen opgelost. Jij zet je schouders eronder en je gaat door. De meeste onderdelen en thema’s in de opvoeding hebben tijd en de hulp van anderen nodig. En zo is het idee voor moederkringen ontstaan.

Samen met een andere moeder zag ik een grote behoefte ontstaan onder moeders. De behoefte om met andere moeders ervaringen uit te wisselen over de opvoeding. Alleen al over de opvoeding praten geeft verlichting en herkenning. ‘It takes a village to raise a child’ is een oud Afrikaans gezegde. Met andere woorden: we hebben elkaar nodig in de opvoeding van onze kinderen. In deze maatschappij staan we er min of meer alleen voor. We leven geïsoleerd en zijn druk. We zien moeders vluchtig op het schoolplein of in de supermarkt en denken dat het bij hen perfect gaat. Totdat je met elkaar in gesprek komt. Dit werkboek is een aanrader voor iedere moeder. Delen is namelijk groeien. Afgelopen zaterdag mocht ik in een interview met EO live iets vertellen over dit boek. Nieuwsgierig? Klik dan op onderstaande foto.

.

 

Malaria enzo

Ik weet het nog goed.. ik begon het enorm koud te krijgen, hoofdpijn, spierpijn en ik bleef maar over geven..  ik werd gelijk meegenomen in de auto op weg naar het ziekenhuis. Daar prikten ze bloed en hoorde ik de uitslag. ‘You’ve got malaria’. En dat was de eerste keer malaria in vier jaar tijd. Er volgde nog vier keer malaria, waarbij koorts, flauwvallen, dagen geen licht kunnen verdragen en weken slap voelen deel waren. Als ik mijn moeder belde dacht ik dat ik haar nooit meer terug zou zien, zo ziek voelde ik mij, maar dan toch wist ik diep in mijn hart dat ik niet zou sterven aan malaria want ik was geroepen voor vier jaar Oeganda.

In 1999 vertrok ik naar het prachtige Australië. Ik deed een Bijbelschool van een half jaar en daarna reisde ik een half jaar rond en werkte ik op verschillende plekken. Het was een groot avontuur. Op de Bijbelschool leerde ik fantastische mensen kennen. Waarbij er vriendschappen ontstonden voor het leven. Maar het allerbelangrijkste: ik leerde God kennen. Ik geloofde niet omdat mijn ouders mij dat hadden ‘opgelegd’, ik geloofde omdat God Zijn goedheid en genade aan mij had getoond. En ik nam het aan. De mooiste beslissing van mijn leven.

Na de Bijbelschool begon mijn avontuur alleen. Iemand bood mij haar gele autootje aan waardoor ik gemakkelijker op plekken kon komen. En zo reisde ik regelmatig 8-10 uur van plaats naar plaats. Het enige dat ik soms zag waren dode kangoeroes langs de kant van de weg. Ik had wat adresjes gekregen in Sydney, Melbourne en Cairns. Dus begon ik in Melbourne. Daar kreeg ik werk in een koffie en thee huis. Van daaruit vertrok ik naar Sydney, waar ik werk kreeg in een snoepfabriek. En daarna reisde ik door naar Cairns waar ik als tuinder aan de slag kon en later bij een appelkwekerij. Iedere Australiër, die ik ontmoette, was ontzettend gastvrij en behulpzaam.

Terwijl ik werkte en op verschillende plekken sliep mocht ik de mensen over mijn Heer en Heiland vertellen. Ik was vol van de Heere Jezus en waar het hart vol van is daar stroomt de mond van over. Aan de laatste weken van mijn ‘Australië-avontuur’ gekomen besloot ik op een basis van jeugd met een opdracht te verblijven.

Een Oegandese man deed open. Het was al laat dus ik kreeg gelijk een  bed toegewezen. De volgende dag bleek dat deze Oegandese man en zijn vrouw hier Bijbelschool leiders waren en dat ze twee prachtige kinderen hadden. Ik bracht veel tijd met ze door.

Omdat mijn tijd terug naar Nederland naderde, vroeg ik de Heer wat Hij met mijn verdere leven wilde. Kort daarna kreeg ik iedere keer in mijn gebed een beeld. Ik zag mijzelf werken op een houten dak met Oegandese mensen.  Na een tijdje vroeg John, de Oegandese man, wat ik in Nederland ging doen. Waarop ik hem mijn beeld vertelde. Hij riep gelijk: ‘Come to my wife, come to my wife.’ Aangekomen bij haar (Esther) vertelde ik haar mijn beeld waarop zij vertelde dat God haar een droom had gegeven waarin zij op een houten dak zat met blanke mensen. Ze legde uit dat zij na deze tijd in Australië een kinderdorp wilde bouwen voor wezen. En ze dacht dat God er misschien wel een internationaal project van wilde maken. Ik was perplext. Wilde God dat ik met deze mensen een kinderdorp voor weeskinderen zou gaan oprichten? Ik? Die helemaal geen bijzondere liefde had voor kinderen? Toiletten schoonmaken okay maar met kinderen werken? Ik vroeg de Heer of Hij mij enthousiast wilde maken als dit echt Zijn idee voor mijn toekomst zou zijn. En ja hoor! Ik werd enthousiast. Maar als je mij een beetje kent dan weet je dat ik snel enthousiast wordt, dus ik was nog niet overtuigd. Dus bad ik: ‘Heere God als U echt wilt dat ik in Oeganda ga werken wilt U dan in een stem tot mij spreken?’ Na dit gebeden te hebben begon er een zomerkamp, van een paar dagen, waarbij ik zou helpen. We deden verschillende activiteiten op het strand en luisterden naar Bijbelstudies van verschillende sprekers. Aan het einde van het zomerkamp was ik uiteraard mijn gebed vergeten. Maar God niet. Ik zat naar de Bijbelstudie te luisteren toen ik opeens een stem hoorde: ‘Priscilla ik wil dat jij met John en Esther gaat werken’. Het was luid en duidelijk en ik dacht dat iedereen het had gehoord. Ook wist ik meteen dat het God was dus antwoorde ik: ‘hoelang Heere?’ Waarop ik de stem opnieuw hoorde: ‘vier jaar.’ Ik keek rond en het werd mij al snel duidelijk dat niemand anders deze stem had gehoord.  Alleen ik.  Dus stelde ik de volgende vraag. ‘Wilt U dit woord bevestigen door deze Bijbelstudie-leraar heen?’ En God was zo genadig en trouw om dat te doen. De man die de Bijbelstudie leidde eindigde met te bidden voor de mensen die dat wilden. Ik sprong uiteraard gelijk op. Zijn profetische woorden zullen mij altijd bij blijven: ‘je bent geroepen om naar een ander land te gaan, maar mensen uit jouw eigen land zullen zeggen dat je niet moet gaan. Maar je zult gaan. Je bent standvastig net als Timotheus.’

En dat woord kwam uit. Mensen probeerden mij tegen te houden, maar ik bleef zeggen dat God had gesproken. En in 2012 ging ik voor vier jaar naar Oeganda. En na twee jaar zat ik op dat houten dak met Oegandezen om mij heen. Gods Woord kwam uit.

En zo waren de jaren in Oeganda een prachtig avontuur, ontzettend leerzaam maar niet gemakkelijk.

Armoede zien, went nooit. Geconfronteerd worden met kinderen die uit gezinnen waren ontvoerd en mishandeld door het leger van Kony was afschuwelijk. Wekelijks stierven er bekenden aan malaria of aan het HIV-virus. De afgrijselijke corruptie was zo onrechtvaardig. Op een dag werd een goede bekende vermoord met een schroevendraaier waarvan ik het bloed nog uit zijn lijf zag gutsen bij aankomst. Van heel veel leed was ik getuige en dat was soms ondragelijk.

Maar ik mocht ook heel veel bemoedigingen ontvangen. In tegenstelling tot alle nood, mocht ik ook grote wonderen van genezing en zelfs een opstanding uit de dood zien. Ik mocht een kerk leiden, Bijbelstudies in gevangenissen geven en de gevangenen in contact brengen met de Heere Jezus. Door grote Nederlandse giften konden we eten kopen voor de armen en medicijnen voor de zieken. En  konden we weeskinderen onderdak bieden. Ook ontstonden hier prachtige vriendschappen.  Ik kreeg veel bezoek. Mijn beste vriendin kwam zelfs twee jaar helpen. Ze was voor mij en het project tot grote zegen. Regelmatig kwamen er vrijwilligers helpen. En zo kan ik nog wel even doorgaan…. Ik mocht zoveel van God ontvangen om weer uit te kunnen delen. Wat een voorrecht was dat!     

Waar ik jou eigenlijk mee wil bemoedigen is dat God bestaat. Dat Hij spreekt en dat Hij trouw is. Soms snappen we geen snars van dit leven en maakt het ons onzeker. Maar Hij is daar! Hij heeft het allemaal in Zijn hand. Niks gaat aan Zijn aandacht voorbij.

En toen ik voor de vijfde en laatste keer malaria kreeg. Wel tien kilo afviel, me zwak voelde… kwam deze tekst tot me: ‘ik wil de Heere te alle tijde prijzen, bestendig zij zijn lof in mijn mond.’ Psalm 34:2 Hem prijzen dwars door alle onzekerheid, pijn en moeite heen hielp mij om rechtop te blijven staan en positief te blijven in ondraaglijke situaties. Ik hoop jou ook. Er is altijd een sprankje hoop in iets te vinden. Wonderen bestaan nog steeds. Ik ben er het bewijs van.

 

 

MOEDERDAG AWARD

https://st2.depositphotos.com/7413918/12377/i/950/depositphotos_123779492-stockafbeelding-jongen-meisje-met-winnen-beker.jpg

 

Waar zou jij een award voor willen winnnen vandaag? Voor de meest-georganiseerde-moeder of voor de moeder-van-de-braafste kids. Of voor de beste-voorlees-moeder, de moeder-die-het-lekkerst-kookt of wat denk je van de moeder-die-nooit-boos-wordt award? Ik denk dat we het allemaal graag zouden willen maar het gewoon niet haalbaar is, oké misschien niet voor mij dan😊

Er is een andere, veel grotere en belangrijkere, award waar we ons mee bezig moeten houden. De award van het voorleven en uitdragen van ons leven met de Here Jezus. Kinderen kijken naar onze daden daarna luisteren ze naar onze woorden. Stel ik zeg tegen mijn tiener ‘zit niet de hele tijd op je telefoon’ maar ik doe het zelf wel, wat stellen mijn woorden dan voor? Mijn woorden zijn dan als lucht voor ze. Het stelt niks voor. Of ik zeg ‘lees je Bijbel’ en ze zien mij er nooit uit lezen, hoe interessant en belangrijk is het Bijbellezen dan voor ze?

Er is nog een award waar ik me naar uit wil strekken en dat is het strijden voor mijn kinderen. Ze zijn verwikkelt in een strijd, net als wij, (zie Efeze 6:12). En ze hebben daarom ons gebed keihard nodig. Die strijd winnen we alleen dicht bij Jezus! Dag na dag, week na week, maand na maand, jaar na jaar. Helemaal alleen, in mijn binnenkamer strijd ik door iedere dag te bidden voor hun gezondheid, Zijn bescherming, hun dagelijkse bezigheden, hun vriendschappen, hun liefdes enz. Onze kinderen kunnen niet zonder ons gebed.

In mijn werkboek ‘Supermam’ (die 14 augustus uit komt) heb ik dit gebed gezet. Het is een op de Bijbel gebaseerd gebed. Het is een radicaal gebed, dus het vraagt ook om een radicaal leven😊 Het is een gebed voor nu én voor de toekomst van je kinderen. Ik wil je uitdagen dit gebed dagelijks voor ze te bidden. Print het uit en leg het in je Bijbel.

Dit is mijn Moederdagcadeau voor jou! Omdat JIJ die MOEDERDAG AWARD wint voor je keiharde werken iedere dag weer, voor je onvoorwaardelijke liefde en zorg, voor je inzet en voorbeeld! Gods zegen vandaag en laat je lekker verwennen hé😉

BIJBELS GEBED VOOR MIJN KIND(EREN)

“Heere God, dank U voor mijn kind(eren), ik bid:
• Dat hij/zij U persoonlijk mag leren kennen
(Johannes 1:12-13; 3:3; II Timotheüs 3:15 en Openbaringen 3:20)
• Dat hij/zij een zacht en teder hart zal ontwikkelen om U te gehoorzamen
(I Samuel 3:10; Jesaja 57:15 en 66:2)
• Dat hij/zij nederig met U zal wandelen
(Micha 6:8 en I Petrus 5:5-6)
• Dat hij/zij U lief zal hebben met zijn/haar hele hart, ziel, verstand en met al zijn/haar kracht (Markus 12:30)
• Dat hij/zij van Uw Woord, de Bijbel, gaat houden en openbaring ontvangt als hij/zij het leest (Jozua 1:8; Psalm 119:9, 11, 18, 97, 105, 130; Efeze 1:17-18; Colossenzen 3:16 en I Petrus 2:2)
• Dat hij/zij graag bidt en zich toewijdt aan het gebed
(II Kronieken 7:14; Psalm 55:17; Lucas 18:1 en I Thessalonicenzen 5:17)
• Dat hij/zij trouw zal zijn in het samen komen met andere christenen
(Hebreeën 10:25)
• Dat hij/zij liefde zal hebben voor gerechtigheid en een afkeer van het kwade
(Psalm 97:10; 101:3; Amos 5:15 en Romeinen 12:9)
• Dat hij/zij sterk in U zal blijven als er verleidingen komen en geen compromissen zal sluiten met de boze
(Efeze 5:11; 6:13-14 en I Peter 5:8-9)
• Dat hij/zij de waarheid zal najagen en leugens zal haten
(Psalm 51:6; 119:30, 163; Spreuken 12:22; 13:5 en 19:9)
• Dat hij/zij zal schijnen als een lichtende ster in deze donkere wereld
(Jesaja 60:1-2; Mattheus 5:16; Johannes 17:18 en Filippenzen 2:15)
• Dat hij/zij zal snappen wat recht is en onderscheid zal maken tussen goed en kwaad, heilig en onheilig
(Leviticus 10:10; Jesaja 59:14-15; Jeremia 15:19 en Ezechiel 22:26)
• Dat hij/zij U zal zoeken met zijn/haar hele hart
(Psalm 27:8; 105:4; 119:2; Spreuken 28:5 en Zefanja 2:3)
• Dat hij/zij zijn/haar lichaam, ziel en geest rein en puur houdt voor Uw aangezicht
(I Thessalonicenzen 5:23)
• Dat hij/zij zich verre zal houden van het kwaad
(I Kronieken 4:10 en Johannes 17:15-16)
• Dat hij/zij zijn/haar geloof niet zal verliezen
(Lukas 22:32)
• Dat U, o God, uw Heilige Geest over hem/haar uitstort op een krachtige manier
(Jesaja 44:3-4 en handelingen 2:16-18)
• Dat hij/zij een werker mag zijn in Uw koninkrijk
(Lukas 10: 2)
• Dat hij/zij zijn/haar lichaam, ziel en geest rein en onbesmet mag bewaren voor de man/vrouw die U voor hem/haar heeft bedoeld
(Romeinen 6:12-13; 1 Korintiërs 6:15-20 en I Thessalonicenzen 4:3-4)
• Dat U een godvruchtige man/vrouw voor hem/haar klaar maakt. Die hem/haar trouw zal zijn tot de dood hen scheidt
(2 Korintiërs 6:14-18)
• Dat mijn zoon zijn vrouw lief zal hebben, haar trouw zal zijn en een goede vader voor zijn kinderen zal zijn
(Psalm 127 en 128; Efeziërs 5:25, 6:4, Colossenzen 3:21 en Maleachi 2:15)
• Dat mijn dochter vruchtbaar zal zijn en het moederschap mag omarmen en liefhebben. En een godvruchtig (t)huis mag creëren (Genesis 1:28; Deuteronomium 7:13,14 en Titus 2:5)
• Dat U mijn zoon/dochter beschermt voor ongelukken, ernstige ziekten, gevaar, kwaad, emotionele en lichamelijke aanvallen
(Psalm 91)

Dit alles bid ik U in Jezus naam, AMEN.”

HUISJE-BOOMPJE-BEESTJE

foto van Priscilla Docter-Agteres.

Ons huwelijk is goed, stabiel en we houden van elkaar. En toch zijn er periodes waarin de drukte ons opslokt en het zoeken en vinden van elkaar moeizaam gaat.

En terwijl we allemaal genieten van nieuw, spannend, beter, mooier of anders.. zit er iets krachtigs en moois in het najagen van hetzelfde, de eenvoud, de vasthoudendheid en het niet opgeven. Het samen lachen en huilen, elkaar vergeven, geloven en vooruit kijken. Het huisje, boompje, beestje – gevoel. Terwijl iedereen hier min of meer naar verlangt klinkt het ook zo oersaai vind je niet?

Hoe kun je blijven genieten van iets wat je al heel lang hebt en gewoonweg saai wordt? Ik heb net mijn kleding gesorteerd en ik heb een vuilniszak met kleding kunnen vullen voor een goed doel. Dat laatste geeft een goed gevoel maar dat eerste bijna verwend. Ik ben op sommige kledingstukken gewoon uitgekeken, het staat me niet meer mooi. Bij sommige dingen denk ik echt; hoe heb ik het ooit aan kunnen trekken laat staan kopen? En zo kan het ook in het huwelijk zijn. Waar ben ik ooit op gevallen bij deze man of vrouw laat staan met hem/haar trouwen?!

God is zo wijs. En de Bijbel zit vol goede adviezen. Efeziërs 5:22&25 zegt; ‘vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig, zoals aan de Heere… Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven.’

Lieve mannen, als jullie je vrouw liefhebben, voor haar opkomen, haar complimenten geven (ook al ben je het niet gewend. Dit is geen excuus!) haar op handen dragen en haar behandelen als een prinses dan bloeit zij op. En mocht je zonen hebben, zij zullen je goede voorbeeld volgen. Zij zullen respectvol zijn naar hun moeder toe. En zij zullen later hun vrouwen liefhebben zoals jullie dat deden bij hun moeder. Wauw! Wat een verantwoordelijkheid maar wat ligt hier ook een mooie uitdaging in voor jullie.

Lieve vrouwen, in mijn dagboek ‘jouw tijd met God’ (dag 86) schreef ik het volgende voor jullie: “Onderdanig vond ik altijd een naar woord. Ik kreeg de kriebels als ik het woord hoorde. Ik denk dat dat komt omdat ik graag de leiding heb en me van nature niet graag laat leiden. Onderdanig zijn klinkt als iets dat moet en niet iets dat mag. Kortom, er is geen ruimte voor wat ik wil. En dat vind ik vervelend. Toch heb ik mijn gevoel opzijgezet en ben ik gaan onderzoeken. Want ik denk dat er iets heel moois in verborgen ligt, net als in alle andere teksten uit de Bijbel. Onderdanig betekent nederige dienstwilligheid. Je bent onderdanig omdat je dit graag wilt. Onderdanigheid zal in eerste instantie vaak een verstandelijke keus zijn van je wil om God gehoorzaam te zijn boven alles, een wilsbesluit, ongeacht wat je man doet. Ik wil onderdanig zijn omdat ik Gods Woord wil gehoorzamen en omdat ik weet dat wanneer God iets zegt, dat het allerbeste voor mij is. En weet je wat ik ontdekte? God heeft ons vrouwen onder de bescherming van onze mannen geplaatst. Onze mannen horen het hoofd van het gezin te zijn om ons te beschermen, voor ons te zorgen en ons te leiden. Nu begrijp ik dat niet iedere man dit doet, maar het is wel Gods verlangen en bedoeling voor hem. Onderdanigheid is een natuurlijke reactie op liefdevol leiderschap. Als een man net zo van zijn vrouw houdt als Christus van de kerk houdt, dan is onderdanigheid een natuurlijke reactie van de vrouw op haar echtgenoot. Onderdanig zijn betekent niet dat je nooit meer iets mag zeggen of nooit ergens de leiding in mag nemen. Het betekent een ‘pas op de plaats’ voor ons vrouwen en daarin je man de ruimte geven, zodat hij in zijn positie en bestemming gaat komen. We willen geen passieve man, maar we willen een man die actief meedenkt en meedoet. Nu ik hier kort aandacht aan heb besteed, denk ik dat we een belangrijke sleutel in handen hebben.”

Ik geloof dat dit belangrijke sleutels zijn voor een succesvol huwelijk, wat er ook aan verleidingen op ons pad komt. Als wij deze twee uitdagingen aangaan dan wordt zowel de man als de vrouw hier beter van. En bied het huisje-boompje-beestjes-gevoel bescherming, stabiliteit, liefde en genoeg avontuur aan. Want een leven in gehoorzaamheid aan God is nooit saai, neem dat maar van mij, of beter gezegd ons, aan 🙂

foto van Priscilla Docter-Agteres.

Vier de Pesachmaaltijd als gezin

Wat is Pesach?

Pesach is één van de belangrijkste feesten in het jodendom. Met Pesach wordt het einde van de joodse slavernij in Egypte herdacht en de uittocht (Exodus 3-15) en daarmee de bevrijding van het joodse volk van de slavernij. Het feest duurt zeven of acht dagen. Op de vooravond (Sederavond) wordt over de uittocht verteld en wordt er gegeten van voedsel waardoor je aan die tijd moet terugdenken.

Waarom vieren wij christenen dit?

Paulus zegt in I Korinthe 5:7: “laten wij dan ook het feest vieren, want ook ons paaslam is geslacht.” Paulus wijst daarmee op een historische gebeurtenis. Jezus stierf op het moment dat de Pesach lammeren werden geslacht. Paulus gaat ervan uit dat de Korinthiërs dit feest als gemeente vieren en hij spoort hen daarom aan bepaalde zaken in de gemeente op te lossen. Openbaring 13:8 zegt: ‘Het lam van God staat als geslacht van voor de grondlegging van de wereld.’ Omdat God eeuwig is, is de dood van Jezus opgenomen in zijn eeuwig zijn. De Pesach viering van Israël is daarom niet alleen een voorafschaduwing, maar ook een weerspiegeling van de dood van Jezus, die in God voor de grondlegging van de wereld al vast stond.

Jezus zelf deed er alles aan om er voor te zorgen dat zijn sterven zou plaatsvinden tijdens Pesach. Hij liet zich niet arresteren voordat “zijn tijd” gekomen was. Jezus hield zich strikt aan de vastgestelde tijd van God. Dat wordt ook regelmatig in de evangeliën zo benoemd. Jezus stierf daardoor op het moment dat de Pesach lammeren werden geslacht. Hij vervulde ook stipt het volgende grote feest van God toen hij met Pinksteren de Heilige Geest uitstortte over de gelovigen. Jezus hield rekening met de vastgestelde tijden van verlossing.

Misschien is dit lastig uitleggen aan je kinderen, maar het is voor jezelf wel erg belangrijk om te weten (wil je het goed kunnen overbrengen).

Pesach – Pasen

Omdat Pesach ook wel een joods paasfeest wordt genoemd en we tevens het lijden van Jezus gedenken vind ik dit een mooie gelegenheid om mijn kinderen kennis te laten maken met de Pesach maaltijd.

Wat en hoe?

Eerst doet de moeder de kaarsen aan. Jezus is het licht van de wereld. De kaarsen symboliseren Zijn komst.

Dan lezen we het verhaal van het laatste Pascha van Jezus uit de Bijbel (Matheus 26/Markus 14/Lukas 22).

Dan eten we de matzes. Eén van de kinderen vraagt: waarom eten we vanavond matzes, ongegist brood?
Moeder/Vader zegt: omdat Jezus zonder zonde is en voor ons is gestorven.
Van gist wordt het brood groter en dikker; zonde blaast je op, maakt je trots.
Daarom is het belangrijk dat het Jezus zonder zonde was.
De moeder/vader breekt de matze en zegt: Hij is voor ons gebroken.

Dan eten we de bittere kruiden (traditioneel mierikswortel).
Eén van de kinderen vraagt: waarom eten we vanavond bittere kruiden?
De vader/moeder zegt: God heeft dat lang geleden tegen het volk Israël gezegd. Ze moesten elk jaar de bevrijding uit Egypte vieren en dan bittere kruiden eten. Zo bitter was het voor de Israëlieten om slaaf van de Egyptenaren te zijn. Zo bitter is het ook dat wij slaaf van de zonde zijn.
De vader/moeder breekt dan een stukje matze af en geeft dat met een beetje bittere kruiden aan het kind.
De vader/moeder zegt: we eten de bittere kruiden met de matze en denken er dan aan dat Jezus het brood van het leven is. Hij heeft de prijs betaald en onze bittere zonden weggedaan.

Dan dopen we de peterselie in zout water.
Eén van de kinderen zegt: waarom dopen we onze peterselie in zout water?
De vader/moeder geeft antwoord: omdat de Israëlieten zoute tranen huilden in de slavernij.
En ook omdat de vaders van het volk Israël een kwast in het bloed van het lammetje doopten. Daarmee verfden ze de deur en ging de dood aan hen voorbij. Zonder dat er bloed wordt vergoten, is er geen vergeving van zonde.

Daarna doopt hij/zij de peterselie in de charoset (een zoet gekruid appelmengsel).
De moeder/vader zegt: maar nu is er hoop! Omdat er het bloed van Jezus was, onder de doornenkroon. Het bloed door de spijkers aan het kruis. Dat bloed reinigt ons, onze harten, ons leven. We vegen onze tranen weg en zijn blij. We zijn opnieuw geboren, in Christus! Dat is de zoetheid van het offer van Christus.

Eén van de kinderen legt z’n gezicht in z’n handen en vraagt: waarom eten we dit liggend?
De moeder/vader zegt: omdat Jezus ons redt, dat kunnen we zelf niet. Het lam van God heeft voor ons de vrijheid gekocht. We zijn geen slaven meer, maar kinderen van de Koning. Vrije mensen die kunnen liggen terwijl ze eten.

Daarna drinken we wijn of druivensap. De beker van de dankzegging: we danken God. We danken Jezus dat Hij Zijn bloed voor ons heeft gegeven.

We eten nu lamsvlees. Jezus is het lam van God, dat voor onze zonden is gestorven.

En daarna eieren: teken van leven.

En een kindvriendelijk toetje: Saroma in de smaak banaan.

Ingrediënten en recept:

Mierikswortel

Zout water

Matzes

Gekookte eieren

Wijn/Druivensap

Saroma banaan

Lamsvlees

Peterselie

Charoset:

  • 2 grote appels – geschild, klokhuis verwijderd en in kleine stukjes gesneden
  • 115 gr fijngehakte walnoten
  • 1 tl basterdsuiker
  • 1 tl kaneelpoeder
  • 2 el koshere rode wijn

Succes in de voorbereidingen! Het wordt vast een gezegende maaltijd!

 

Wortels in het water

 

Gisterenavond keken mijn man en ik de uitvaart plechtigheid terug van Billy Graham. Een man wiens invloed groot was. Zeer groot. Graham sprak in totaal voor meer dan 210 miljoen mensen in meer dan 185 landen live over het geloof. Daarnaast bereikte hij met zijn televisietoespraken, films, video’s en podcasts honderden miljoenen mensen.

Vanmorgen vroeg ik mij af hoe iemand tot aan het einde toe van zijn leven vol kan blijven van de liefde van Jezus. Ik moest denken aan Jeremia 17:7; ’Gezegend is de man die op de Heere vertrouwt, wiens vertrouwen de Heere is. Hij zal zijn als een boom die bij water geplant is, en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop’.

Als onze wortels in het water staan en we dagelijks drinken van het levende water wordt onze twijfel aan het bestaan van God steeds kleiner en groeit daarentegen ons geloof EN onze liefde voor onze Maker. Het is dus van groot belang dat we onszelf dagelijks vullen met de woorden van God. De Bijbel.

Toen onze dochter ons maanden lang wakker hield ’s nachts en ik echt aan het einde van mijn latijn was maakte ik de keuze om haar beneden neer te zetten, zodat ik in ieder geval weer eens door kon slapen. Omdat wij geen camping bedje hadden besloot ik gelijk die dag naar de Prénatal te rijden en een camping bedje te kopen. Ik was vastbesloten: dit ging niet weer gebeuren! Ik wilde doorslapen!

En zo moeten jij en ik vandaag ook een besluit nemen als we vol willen blijven van de liefde van Jezus.

Mag ik je daarom oproepen tot het maken van dat besluit? Bestel hier ‘jouw tijd met God’, leg je Bijbel klaar, hang Bijbelteksten op in je auto of op de koelkast, zet gospelmuziek aan… Vul je gedachten met woorden van God, zodat Psalm 1:3 waarheid zal worden in jouw leven: ‘Want Hij zal zijn als een boom, geplant aan waterbeken, die zijn vrucht geeft op zijn tijd, waarvan het blad niet afvalt; al wat hij doet, zal goed gelukken’. Net als in het leven van Billy Graham.

“Someday you will read or hear that Billy graham is dead. Don’t you believe a word of it! I shall be more alive then than I am now. I will just have changed my address. I will have gone into the presence of God” Billy Graham 1918 -2018

Bidden en werken…

‘Hoe heb jij een boek kunnen schrijven met vijf jonge kinderen?’ wordt er regelmatig aan mij gevraagd. Nou gewoon soms begin ik in alle vroegte met schrijven nog voordat de kinderen wakker zijn, soms tussen spelende of ruziemakende kinderen in, soms sta ik met een notitieboekje aan het aanrecht of zit ik met de laptop aan de keukentafel.. Soms zit er geen schot in en soms schrijf ik A4-tjes vol. Weet je? Ik heb ontdekt dat wanneer je ergens een visie voor hebt je je doel weet te bereiken wat het je ook kost. Je gaat er voor. Hoe dan ook.

Mijn liefde voor schrijven begon in mijn kinderjaren. Bij het dagelijks schrijven in een dagboek, en het schrijven van zelf bedachte verhalen. Toen ik christen werd begon ik aan God te schrijven. Boekjes vol geschreven-gebeden staan opgestapeld boven. Toen ik nog in Australië woonde, alweer meer dan 20 jaar geleden, begon ik met het schrijven van een Bijbels dagboek en zo begon het verlangen te groeien maar ebde ook weer weg.  Bij tijden kwam het weer terug, maar nooit concreet. Totdat ik het op een dag wist: het moet een dagboek voor moeders worden! Nu ik mij in deze levensfase bevind denk ik moeders in combinatie met het geloof meer te snappen. Je wordt door je kind(eren) zo geconfronteerd met jezelf dat het gevoelens in je oproept waarvan je niet eens wist dat ze bestonden!! Tegelijkertijd ben je zo druk dat je jezelf geen tijd gunt om tot rust te komen bij God. En dat laatste is nu juist zo belangrijk. Jezelf (opnieuw) leren kennen, de opvoeding (die echt niet vanzelf gaat), de druk van deze maatschappij en ga zo maar door… Alles staat bij tijd en wijlen onder druk of op losse schroeven dus hebben we de Heere God keihard nodig. Onze tijd met Hem alleen is daarom essentieel. Als jij je daarvan bewust bent of daar naar verlangt dan is ‘jouw tijd met God’ een echte must-have.  Een boek geschreven door een eenvoudige vrouw die haar visie bij God neerlegde, door Hem werd geïnspireerd en zo haar doel wist te verwezenlijken. Simpelweg door te bidden en te werken zoals Benedictus zo mooi zei. Deze twee gaan hand in hand. Ze kunnen niet zonder elkaar. En op dezelfde voet hoop ik mijn tweede boek deze zomer uit te brengen en werk ik in alle rust aan boek drie.